Prawo do obrony koniecznej w świetle prawa karnego

Kodeks karny zawiera zapis, że osoba działająca w obronie własnej i koniecznej odpierając bezprawny, bezpośredni zamach na siebie bądź drugą osobę chronioną prawem nie popełnia przestępstwa. Tylko człowiek może być podmiotem zamachu. Nie może być przestępstwem ani czynem niedozwolonym odpieranie zamachu, który jest bezprawiem. Jest to, bowiem ochrona stanu prawnego zagwarantowanego każdemu człowiekowi. Obrona konieczna dopuszczalna jest w sytuacjach zagrożenia zdrowia i/lub życia.

Nie jest ona możliwa w przypadku tzw. działań prawnych. Powinna ona też być proporcjonalna do gwałtowności ataku. Jej celem ma być tylko odparcie zamachu a niezamierzone uszkodzenie przeciwnika. W sytuacjach kryzysowych niejednokrotnie dochodzi do przekroczenia granic obrony koniecznej. Wtedy mamy już do czynienia z popełnieniem przestępstwa lub wykroczenia. Sąd w takich sytuacjach często odstępuje od wymierzenia kary. Ma to miejsce, gdy zamach usprawiedliwiony jest takimi okolicznościami jak strach lub wzburzenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *